Idę do przedszkola
Pierwszy dzień w przedszkolu to dla każdego dziecka, a szczególnie takiego, które wcześniej nie chodziło do żłobka lub nie rozstawało się z mamą i tatą na dłużej, ogromne przeżycie. To czy ten dzień będzie przyjemny i czy z radością nasze dziecko będzie go oczekiwało zależy od tego jak je do tego przygotujemy.
Od przebiegu tego dnia zależeć będzie również w dużym stopniu, czy dziecko będzie chciało chodzić do przedszkola, czy też każdego dnia od nowa będziemy musieli z nim negocjować.
Zastanówmy się jak przygotować naszą pociechę i siebie do tego dnia.
- adaptacja – wiele przedszkoli prowadzi, tzw. adaptację dla nowych dzieci. Zwykle jest to kilka pojedynczych godzin w tygodniu poprzedzającym rozpoczęcie nauki w przedszkolu.
Warto pamiętać, że proces adaptacji nie może być zbyt długi, ani zbytnio rozciągnięty w czasie. Po każdym dniu przerwy dziecko przyzwyczaja się (w tym początkowym okresie) do przedszkola na nowo. W większości przypadków proces ten nie powinien być też zbyt krótki, by dziecko nie przestraszyło się nowej sytuacji. Dobrze jest, zatem, gdy adaptacja trwa 3-5 dni następujących kolejno po sobie.
Każdego dnia możemy próbować zostawać z dzieckiem dłużej i coraz dalej siadać od sali. Pierwszego dnia możemy przyjść np. na 1h, drugiego dnia zostać na 3h, a kolejnego zostać również na którymś z posiłków itd. Ważne by każdego dnia dziecko uczestniczyło w ciekawych zajęciach, by nie miało chwili na nudę.
W miarę możliwości starajmy się nie wchodzić z dzieckiem do sali przedszkolnej, niech np. widzi nas siedzących na korytarzu. Dziecko szybko przyzwyczai się, że może mieć wszystko, co dobre na raz – i kolegów, zabawki, nową ciocię itd. i rodzica/ babcię/dziadka i nie będzie chciało łatwo z tego zrezygnować. Dlatego od początku dziecku powinno kojarzyć się przedszkole z sytuacją, w której nie ma rodzica.
Wyjątek od tej reguły stanowią oczywiście zajęcia adaptacyjne dla rodziców z dziećmi, podczas których wszystkie dzieci biorą udział w zabawach wraz ze swoimi rodzicami
- nastawienie – przekonanie dziecka, że pójście do przedszkola jest wspaniałym przeżyciem
Wiele tygodni przed rozpoczęciem nauki w przedszkolu powinniśmy zacząć opowiadać dziecku o tym, co to jest przedszkole, co się w nim robi i dlaczego warto tam być. Należy to robić w sposób nie nachalny, małymi kroczkami, przemycając informacje w najróżniejszych momentach. Możemy, np. od czasu do czasu opowiadać dziecku, jakie ciekawe rzeczy robiliśmy sami w przedszkolu (dziecko wiedząc, że my też kiedyś chodziliśmy do przedszkola też będzie tego chciało), czytać bajki tematycznie związane z tym wydarzeniem (uwaga, by nie było w nich żadnych przykrych zdarzeń), kiedy kończymy zabawę mówić dziecku, że w przedszkolu będzie mogło więcej i dłużej się bawić, kiedy kupujemy zabawkę pytać czy wie, że w przedszkolu jest cała masa zabawek itd. itd.
Musimy bardzo uważać, co mówimy dziecku na temat przedszkola. Czasami, kiedy brakuje nam cierpliwości, wyrywa się nam zdanie, które potem może okazać się brzemienne w skutki, np. „Zobaczysz, pójdziesz do przedszkola to nikt się nie będzie Ciebie pytał, co chcesz zjeść”, albo „Zobaczysz, w przedszkolu twój płacz nikogo nie wzruszy” itd. Czasami w chwili bezsilności odczuwamy pokusę by postraszyć dziecko. Zapewne przyniesie to chwilowy efekt, ale potem zachęcenie dziecko do chodzenia do przedszkola może okazać się bardzo trudne.
- nastawienie - przekonanie siebie, że pójście do przedszkola jest wspaniałym przeżyciem
Prowadząc przedszkole często odnoszę wrażenie, że pierwsze rozstanie się dziecka i rodzica jest znacznie trudniejsze dla tego drugiego. Targają nami wówczas najróżniejsze emocje – boimy się czy dziecko będzie szczęśliwe w przedszkolu, czy panie przedszkolanki prawidłowo o nie zadbają, irracjonalnie obawiamy się, że będziemy dziecku mniej potrzebni i dziwimy się/ jest nam przykro, gdy zbyt łatwo pożegna się z nami. Dlatego dobrze jest, gdy rodzice zawczasu wyobrażą sobie tą sytuację, spróbują poczuć te emocje i postarają się uporać z nimi jeszcze przed pierwszym dniem w przedszkolu.
Pamiętajmy, dziecko doskonale wyczuwa nasze emocje. Musimy, więc w pierwszej kolejności sami być przekonani o tym, że dobrze robimy, że na pewno chcemy rozstać się z dzieckiem i że mamy zaufanie do przedszkola, które właśnie wybraliśmy. Jeśli sami będziemy zestresowani nie łudźmy się, że dziecko będzie spokojne.
Dobrym sposobem na radzenie sobie z emocjami jest rozmowa z panią przedszkolanką – możemy opowiedzieć jej o przyzwyczajeniach naszego dziecka, zapytać jak inne dzieci i rodzice przechodzą adaptację, poradzić się jak powinniśmy się zachowywać itd. Jeśli dobrze wybraliśmy przedszkole i wychowawczyni jest właściwą osobą na swoim miejscu na pewno poczujemy się uspokojeni. Jeśli ta rozmowa zwiększy tylko nasze wątpliwości to będzie jeszcze czas na rozważenie zmiany przedszkola.
Pamiętajcie o tych 3 aspektach przygotowania dziecka do przedszkola, a na pewno pierwszy dzień w przedszkolu będzie dla niego łatwiejszy i przyjemniejszy.
Lidia Krzemień
Redaktor naczelna
pełen profil autora
słowa kluczowe:
przedszkole, pierwszy dzień, płacz, dziecko, przygotowania, rozstanie
czytaj komentarze
