Listy z Lasu to cykl przydatnych informacji o otaczającym nas świecie przyrody. Pomoże on Wam odpowiadać na setki pytań zadawanych przez dzieci podczas spacerów po lesie czy parku..
Każdy, kto czytał mój poprzedni list wie, że na każdym drzewie i krzewie liście zimują sobie w postaci pączków. One tam są, naprawdę! Zerwijcie pączek i zdejmijcie z niego brązowe łuski, a pod spodem znajdziecie ciasno zwinięte zielone listki, które robią się tym większe, im bliżej do wiosny.
Rozpoznawanie drzew wcale nie jest takie trudne. Zimą można uczyć się tej sztuki na podstawie takich cech, jak wygląd pączków zimujących na pędach oraz ogólny wygląd drzewa. Gatunki iglaste zostawiamy na razie w spokoju – opowiem o nich innym razem.
A więc naprzód!
Najłatwiej zimą rozpoznać chyba brzozę, co do tego nikt nie ma wątpliwości. Jej biała kora i zwisające gałęzie wyraźnie odcinają się na tle innych drzew i to niezależnie od pory roku. Ten kolor brzoza zawdzięcza substancji chemicznej – betulinie, która jest zawarta w komórkach kory i załamuje światło słoneczne. Warto umieć rozpoznać nagą gałązkę. Na pędzie kora jest ciemna i gładka, drobne, owalnie zakończone pąki położone są naprzemiennie – raz po jednej, raz po drugiej jego stronie. Często pęd zakończony jest (zwłaszcza na przedwiośniu) niedojrzałym jeszcze kwiatem męskim, który wiosną produkował będzie chmury żółtego pyłku.
Nie powinniście mieć również problemów z rozpoznawaniem buka. To jedno z najpiękniejszych drzew, jakie rośnie w naszych lasach! Są wysokie i smukłe lub potężne i rozłożyste, ale wyróżnia je zawsze gładka, srebrzysta kora. Ich pędy mają charakterystyczny wygląd – załamują się w miejscu, z którego wyrasta pąk, układając się w kształt „zygzaka”. Pąki są długie i ostro zakończone. Gdybyście byli dzikami, buki byłyby waszym ulubionym drzewem. Jesienią obsypane są smacznymi i pożywnymi „orzeszkami”, zwanymi bukwią, które stanowią przysmak wielu gatunków ssaków i ptaków. BUK
