Znowu dwója?
Niepowodzenia szkolne mają ogromny wpływ na samoocenę, relacje w grupie i przyszłe wybory życiowe.
Przyczyny niepowodzeń szkolnych to:
- sytuacja materialna rodziny, warunki odrabiania prac domowych, liczebność rodzeństwa, świadomość wychowawczą rodziców, poziom kulturalny i moralny życia rodzinnego także współpraca rodziców ze szkołą oraz wiele innych.
- stan zdrowia dziecka, zaburzenia w funkcjonowaniu układu nerwowego oraz narządów ruchu, defekty wzroku, słuchu oraz wszelkie choroby i urazy a także obniżona sprawność intelektualna dziecka.
- przeciążenie uczniów nauką szkolną, złe programy nauczania, braki pomocy dydaktycznych,
Warto pamiętać, że na niepowodzenia szkolne ma również wpływ atmosfera panująca w rodzinie oraz nadmierne obciążenie dziecka obowiązkami domowym. Jeśli w domu dziecko jest narażone na stres, to w szkole też będzie zestresowane, a to moze zaowocować róznego rodzaju niepowodzeniami szkolnymi.
Wiele badań naukowych wskazuje, iż osiąganie przez dzieci sukcesów edukacyjnych wiąże się z harmonijnym rozwojem psychomotorycznym oraz prawidłowo funkcjonującym układem nerwowym. Duża część uczniów rozpoczynających naukę szkolną rozwija się prawidłowo a niektórzy rozwijają się w przyspieszonym tempie. Natomiast uczniowie, którzy napotykają na trudności w nauce szkolnej to przede wszystkim ci, których charakteryzuje prawidłowy aczkolwiek nieharmonijny rozwój. Należy pamiętać, że o trudnościach edukacyjnych zazwyczaj nie decyduje jedna przyczyna ale mają one charakter złożony (B. Dyrda, 2007). A odpowiednio wczesne stwierdzenie przyczyn niepowodzeń szkolnych daje szansę dziecku do uzyskania skutecznej pomocy.
Taka pomoc może przybierać rozliczne formy. Bardzo skuteczną formą pomocy dzieciom, które mają niewielkie braki w wiadomościach i często nie przejawiają zainteresowania na lekcji, jest umożliwienie kontaktu z dziećmi zainteresowanymi nauką, osiągającymi dobre wyniki w nauce danego przedmiotu. Warto również aby słabszy uczeń uczęszczał na zajęcia wyrównawcze. Dobrą praktyką dydaktyczną wykazują się również ci nauczyciele, którzy systematycznie kontrolują wykonywane zadania przez słabszego ucznia, oraz wskazują mu różne metody uczenia się. Nie bez znaczenia jest także konsultacja z nauczycielem-terapeutą, lekarzem, psychologiem i znalezienie przyczyn takiego stanu rzeczy, a także ustalanie możliwości terapii czy innych form wspomagania.
Uczeń doświadczający ciągłych niepowodzeń, zniechęcony do nauki przez systematyczne otrzymywanie ocen niedostatecznych jest demotywowany a jego aspiracje edukacyjne są zazwyczaj obniżone. Skutkować to może negatywnymi relacjami w grupie rówieśniczej, zaniżoną samooceną, zniechęceniem do nauki, a w ostateczności przerwaniem jej.
Warto podkreślić, że wszelkie działania naprawcze, terapeutyczne czy wspomagające ucznia mają szansę powodzenia tylko wtedy, gdy współpraca miedzy szkołą, domem rodzinnym i niejednokrotnie poradnią psychologiczno-pedagogiczną jest systematyczna i spójna.
Rodzic, który chce pomóc swojemu dziecku w przezwyciężeniu trudności szkolnych, powinien: poznać własne dziecko jego mocne i słabe strony. W odpowiedzi na sugestie nauczycieli skonsultować się ze specjalistami (lekarzami: okulista, laryngolog, ortopeda, neurolog; psychologiem, logopedą, terapeutą) i utrzymywać z nimi kontakt jeśli jest to wskazane. Powinien pomagać dziecku stosować ćwiczenia prowadzące do systematyczności, wspomagające koncentrację uwagi zasugerowane przez nauczyciela; utrzymywać stały kontakt z wychowawcą. Najważniejsze by bezwarunkowo kochał własne dziecko i wspierał je na trudnej drodze usłanej niepowodzeniami szkolnymi.
Teresa Zawadzka
Pedagog
pełen profil autora
słowa kluczowe:
problemy z nauką, złe oceny
czytaj komentarze
